Koyr humor í sósina! Ormurin Langi er aftur føroyameistari í kappróðri hjá tíggjumannaførum

Nýggjárskvøld 2013 standa nakrir dreingir inni í súkkluskúrinum í studentaskúlanum Hoydølum og brúka seg. Sigarettirnar hoppa í kinnklovunum, og høvdini fara á ymsa lið, so at roykurin kemur ikki í eyguni á teimum. So hvørt, teir eru lidnir við eitt evni, standa teir og gálva og sparka smásteinar, til onkur finnur upp á okkurt nýtt at tosa um, og so gløðir aftur í skúrinum. Soleiðis hava teir staðið so mangan, men kvøldið í kvøld er serligt. Seinastu tíðina eru teir farnir at leiðast við kvøldarlívið í Havn, og hugurin stundar eftir størri brøgdum enn at spæla bibb bibb-spøl og renna eftir konufólki. Og tá ið ein teirra spyr, um teir ikki skulu fara at rógva kapp, er leyst og liðugt, og avgerðin verður tikin upp á standandi fót. Vekk eru teir, og síðan hevur verið kalt í skúrinum.

Ormurin Langi hjá Róðrarfelagnum Knørri í Havn hevur herjað føroysku firðirnar í summar og hevur víst í verki, hvat er besta tíggjumannafarið í 2019. Teir hava vunnið allar róðrar greitt, og flestøll munnu eisini hava bátin sum favoritt til at vinna ólavsøkuróðurin. Hvørt tað fer at eydnast, fer dagurin at vísa.

Ein brókutur skari av kvinnum og monnum
Manningin á Orminum Langa er á mangan hátt ein ógvuliga væl samansett manning. Miðalaldurin er 28 ár. Tann yngsti er 20, tann elsti 45, men teir flestu liggja millum 25 og 28 ár og eru í allarbesta aldri til kappróður og eru komnir eftir kunstinum at rógva millum teir bestu.

Eisini geografiskt er talan um eina sera fjølbroytta manning, tí her koma kallar og kvinnur úr øllum heraðshornum og tala allar dialektir. Her eru havnarmenn og hoyvíkingar, klaksvíkingar og skálamenn, húsvíkingar og íslendingar, og róðurskvinnurnar báðar, sum hava orkestrerað ormsmonnum í ár, eru av Viðareiði og úr Miðvági – tær báðar Óluva Viðoy Simonsen og Sarita Kristina Hansen.

Men krummtappurin eru dreingirnir í skúrinum
Og sama veturin, sum teir gera av at fara at rógva kapp, manna teir seksmannafarið Jarnbard hjá Róðrarfelagnum Knørri og vinna fyrsta FM-heiti felagsins hjá mannfólki í hesum báti. Hepnið er við teimum, tí kappingin lagar seg so, at kappingarneytarnir fáa misjøvn úrslit, men eingin ivi er um, at tað er stirðil í dreingjunum. Teir vinna ikki av ongum, og árið eftir kasta teir saman við øðrum rógvarum í felagnum og manna áttamannafarið Knørr. Kvívíkingar á kvívíkingi roynast teimum tó ov knáir, men teir vinna kortini tvær stevnur hetta árið. Onnur er ólavsøkan, tá ið teir kveistra alla mótstøðu til viks og smyrja hinar bátarnar av, og hetta gløðir teir upp til royna seg í tíggjumannaførunum. Teir manna Ormin Langa.

Eingin veit frá søtum at siga fyrr enn á beiskum bítur
Helst er tað ovdirvi ella tann reina býttheit, sum fær teir at halda, at teir kunnu gera nakað við teir størstu. Teir fáa ið hvussu er annað høgg at føla, tí teir eru fyri lemjandi tapi og verða tuskaðir av á hvørjari einastu stevnu. Í Róðrarfelagnum Knørri stúra tey fyri, at hetta verður endin á manningini, og at hon fer ikki at hóra undan slíkari maltraktering og kanøfling ígjøgnum eitt heilt ár. Eins og summarmjørkin kann liggja tjúkkur sum ein softice yvir Havnini, legst nú ivin yvir felagið, so at tað sæst nóg illa at koma inn; men dreingirnir gera øllum til skammar. Eldurin bálar bara enn meira, og viljin at standa seg væl í tíggjumannaførunum er størri enn nakrantíð.

Tað hoyrir við til søguna, at til steypahandanina á varmakeldu í Fuglafirði hetta árið kemur ein av mótstøðumonnunum yvir til teirra og spyr, hvussu ólukkan tað er, teir rógva, og við hesi nasadjørvu entré uppstendur beinanvegin eitt gott samband millum hann og dreingirnar. Maðurin er Svein Rógvi Nielsen Ljósstein, havnarmaðurin á Klaksvíkingi, og tað ber ikki mætari á, at árið eftir í 2016 verður hann sjálvur partur av manningini á Orminum. Hann fornemmar beinanvegin, at hetta eru bæði raskir og skemtiligir menn at vera saman við, men tað allarbesta við teimum er, at teir eru so passaliga feskir og forvitnir til, at hann kann leggja eitt sindur av lærdómi niður í teir. Tað stuttliga er, at Svein Rógvi byrjaði kappróðrarkarrieru sína í nettupp Róðrarfelagnum Knørri, har hann hevur róð við bæði Jarnbardi og Knørri.

Teir dríva aftur á, og okkurt er lært, tí nú gleppur. Á fjarðastevnu og ólavsøku strýkur Ormurin Langi fyrstur um málið, og frøin er sum vera man ovurstór. Eftir nógvar avsmurningar vita teir sanniliga, hvat tað er at tapa, men tess størri er gleðin um, at teir loksins kunnu setast í kongsins sæti.

Soleiðis verður kynt undir meistaradreymin, og tvey ár seinni, í 2018, lukkast tað. Ormurin Langi verður føroyameistari fyri fyrstu ferð, og dreymurin hjá dreingjunum er gingin út.

Øll vilja vinnaran eiga
Ormurin Langi er føroyameistari aftur í ár, og nógvar meiningar eru um, hvat ið hevur skapt sigrarnar. Summi siga, at tað eru klaksvíkingarnir, sum eru umborð, og dugandi menn eru teir sanniliga, Jónarnir báðir, Ryan og Syderbø. Onnur halda, at tað er Svein Rógvi, tempogeneralurin á stýriborðslæri, sum drívur verkið við sínum royndum og samansjóðingarevnum. Onnur vilja vera við, at tað er Janus Dam-Jacobsen, sum við sínum seriøsiteti koyrir á menninar og fær tað besta fram í teimum, og onnur halda tað vera dreingirnar í skúrinum, sum við síni ungdómsins saft og kraft eru sjálvir dampketlarnir umborð. Øll vilja vinnaran eiga.

Men tann, sum kennir manningina, veit, at reseptin til sigrarnar er blandingin av einum sterkum vinnarahugi og einum fínum humori. Tí ert tú saman við teimum eina løtu, so følir tú stemningin beinanvegin. Hittinorðaðir eru teir sum fáir, og láturin er fastur gestur. Sum teir siga: “Tað skal humor í sósina, annars kann alt gera tað sama!” Men farið ikki skeiv. Tað er harður og herskin kostur at rógva við Orminum Langa, og nógv verður lagt fyri, men soleiðis er hjá vinnarum. Sveitti og látur hoyra óloysiliga saman.

Ólavsøkuaftan liggja teir aftur klárir á startinum. Eitt sindur herðabreiðari eru teir blivnir, síðan teir stóðu í skúrinum í Hoydølum og brúktu seg, og heldur stórligari kennast teir um hálsarnar nú enn tað kvøldið, tá ið dreymurin birtist, og ferðin byrjaði. Men enn brennur hin sami eldur, og Ormsins menn leggja nógv fyri til at kunna at hevja ólavsøkusteypið. Tí ráða teir tó ikki einsamallir fyri. Suðuroyingur og Havnarbáturin fara at geva teimum ein skarpan gang, og sigursharrin verður neyvan funnin fyrr enn í síðsta taki.

Góða ólavsøku.

Manningin á Orminum Langa 2019. Í bakborð: Bárður Skorheim Guttesen, Jón Syderbø, Rúni Mohr Jónsson, Hálvdan Brink Dalsgaard og Henningur-Einar Juul. Í stýriborð: Svein Rógvi Nielsen Ljósstein, Jóhan Guðjónsson, Janus Dam-Jacobsen, Jón Ryan Petersen og Tórður Skorheim Guttesen. Róðurskvinnur hava verið Óluva Viðoy Simonsen og Sarita Kristina Hansen. Debes Sivertsen og Teitur V. Guttesen hava eisini róð eina stevnu hvør fyri Tórð Skorheim Guttesen, meðan hann var burtur í landsliðsørindum fyri hondbóltin.

Posted in bátar, ormurin langi, tíðindi | Leave a comment
  •  
     
     
     

Norskt ferðalið kappróði á Havnarvág

Knørraneystið í Evensens pakkhúsi við Eystaru vág fær javnan vitjan av ferðafólkum, sum vilja síggja føroysku bátarnar, og sum altíð eru tey hugtikin av vakra handverkinum og av søgunum, sum rógvararnir fortelja um upprunan til bátin.

Leygardagin, 4. mai, var stórt ferðafólkalið og vitjaði. Tað var norskur hópur, sum var á samansjóðingarferð, og eitt ynski var at rógva kapp í føroyskum báti.

Felagið beyð teimum vælkomnum og greiddi frá bátunum, og ógvuliga forvitnisligt hildu tey tað vera, at bátarnir hjá knørrafelagnum allir hava nøvn úr kvæðinum um Ormin Langa, skipinum hjá norska konginum, Ólavi Trygvasyni.

So varð farið í bátarnar. Fyrst fingu tey eitt snarskeið í áralagi, og so varð kappróð frá havnarskrivstovuni yvir á Bursatanga – tríggir bátar í senn. Norðmenninir gingu upp í tað við lív og sál og róðu av øllum kreftum, og teir vóru sera væl nøgdir við upplivingina.

Aftaná fór ferðaliðið yvir í Fútastovu at fáa sær døgurða.

Posted in bátar | Leave a comment

Hvíl í friði, tú mannarósa – minni um Øssur Gudmundarson

Okkurt vakurt støkk sundur innan í okkum, tá ið tað leygarkvøldið frættist, at Øssur Gudmundarson var deyður. Ein trúføst sál er farin. Eitt ediligt hjarta er sløknað.

Góði Øssur.Tað var deiligt at fylgjast við einum so trúgvum og mildum menniskja sum tær. Altíð við tí ríka orðinum og einum ófrávíkiligum áliti í tínum eygnabrá. Tú hevði okkurt gott inni í tær. Okkurt heitt og smittandi, sum kyrraði og gjørdi sinnini løtt.

Tað var gaman at hava teg í felagsskapinum, og vit, sum sluppu at kenna teg og njóta tín trúskap, hava nógv at takka fyri. Kunnu spegla okkum í tínari erligheit og tínum trúfesti, um vit bert megna at flysa burtur av okkum teir fáfongdarskjøldrar, sum vit hava lyndi til at hylja okkum við.

Tú hevði ongar slíkar skjøldrar, Øssur. Tú vart bara tú. Trúgvur og lættur at blíva góður við. Gekk treytaleysur tann góða vegin, ið vit stundum hava so ilt við at finna sjálv. Takk fyri tann vísdómin, tú gavst okkum.

Hvíl í friði, góði Øssur, og Jesuspápi veri hjá tykkum nærmastu, sum eftir sita.

Róðrarfelagið Knørrur

Posted in tíðindi | Leave a comment

Bárður Skorheim Guttesen formaður í RK

Formaðurin í Róðrarfelagnum Knørri farna árið, Sámal Kristiansson, er fluttur til Danmarkar at lesa. Nevndin hevur tí á fundi í dag, 9.9.2018, gjørt av, at Bárður Skorheim Guttesen verður formaður tað, sum eftir er av hesum nevndarskeiðnum fram til aðalfundin í desember.

Tí nevndin var sammælt um, at best er at hava ein formann, sum er á staðnum. Tað ger tað lættari hjá nevndini at arbeiða.

Bárður hevur verið formaður Róðrarfelagnum Knørri áður og kennir leiklutin væl, so nevndararbeiðið hjá RK í góðum hondum. Sámal, sum hevur verið formaður síðan 28. august 2017, heldur áfram sum nevndarlimur og er við so nógv, sum hann kann. Tíbetur.

Hjartaliga til lukku, Bárður, og túsund takk fyri, Sámal.

Posted in tíðindi | Leave a comment

Annika Olsen, borgarstjóri: Vit eru stolt av tykkum!

Í gjár varð manningin á Orminum langa heiðrað av Tórshavnar kommuna fyri FM-sigurin hjá tíggjumannaførunum í ár. Hetta var í móttøkuhúsinum hjá kommununi í Tróndargøtu.

Tey vóru ógvuliga gestablíð hjá kommununi, og Annika Olsen, borgarstjóri, bar manningini á Orminum Langa og umboðum fyri Róðrarfelagið Knørr eina sera vakra heilsan. Í næstum verður móttøka fyri hinum vinnandi manningunum hjá róðrarfeløgunum í Havn.

Niðanfyri er heilsanin, sum Annika Olsen, borgarstjóri, bar fram á móttøkuni.

Móttøkuhúsið, 28. august 2018

Góðu tit øll, manning á Orminum Langa og umboð fyri Knørrafelagið.

Hjartaliga vælkomin í móttøkuhúsið. Eg kann nevna, at móttøkuhúsið hjá Tórshavnar kommunu er einasta veruliga móttøkuhús í landinum. Húsið verður brúkt sum alment móttøkuhús, tá eitt nú forsetar og tey kongaligu vitja, men eisini til onnur høvi, har tørvur er á virðiligum umstøðum í ymsum sambondum, eitt nú í sambandi við FM, EM og VM-kappingar innan fleiri ítróttargreinir.

Og sum føroyameistarar í tíggjumannafarsróðrinum 2018, eiga tit sjálvsagdan lut í hesum møguleika.

Hósdagin í farnu viku fingu tit fína vitjan, tá Fríðrikur krúnprinsur við fylgi ikki gjørdi mætari enn at støkka inn á gólvið í neystinum í Evensens pakkhúsi, har bátarnir hjá Knørrafelagnum standa. Her greiddi Heini Hátún eldhugaður frá stoltu søgu felagsins og ikki minst um okkara serligu søgu viðvíkjandi árabátinum.

Tað var nú ikki smávegis, tit gjørdu burturúr hendan dagin – eisini á Facebook – millum annað tí at tit høvdu skipað tykkara egnu Se & Hør-brigadu til at avmynda hesa stórhending!

Alfred Gullbein hevði smíðað krúnprinsinum ein borðabát – sigst, tað er tann seinasti, áðrenn Alfred leggur knívin á hillina – og sum tann óføri ítróttamaður, krúnprinsurin er, so var hann sera áhugaður í at hoyra um føroyska róðrarmentan.

Hetta er nokkso stuttligt, at Knørrafelagið nú var vertur fyri komandi danmarkarkongi, tí tað var vist miðskeiðis í áttatiárunum, at nakrir ungir havnardreingir ætlaðu sær at rógva kapp. Til tað má mann hava ein bát og teir keyptu sær eitt áttamannafar og kallaðu tað Knørr.

Bara ein av teimum hevði hildið á eini ár fyrr – men tá ólavsøkan var av, tá vóru teir føroyameistarar!

Hetta er stutta útgávan av eini sera stuttligari ítróttarsøgu. Fyri 10 árum síðan fekk felagið sítt fyrsta tíggjumannafar – tað var Ormurin Langi. Síðan royndu tit Norðingin, gamla Eysturoying, men nú fingu tit so nýggjan Orm, sum tit nú hava vunnið føroyameistaraheitið við.

Eg veit, at tit framvegis hava fyrsta Ormin, og at tit kalla hann Kongin – kanska hesin nýggi hóskandi fær heitið Krúnprinsurin, tá hann eina ferð verður stúvaður burtur ella sendur á Bátasavnið.

Knørrafelagið hevur mangan imponerað – kanska serliga stuttligt hevur tað verið hjá okkum konufólkum at síggja kvinnurnar á Jarnbardi smyrja alt av einar 15 ferðir síðan fyrst í nítiárunum. Tað var eisini stuttligt á ólavsøku, tá Vinjard skrivaði á heimasíðuni, at old girls við Jarnbardi høvdu vunnið fyri túsundu ferð.

Tambar gjørdist føroyameistari fyri fyrstu ferð, báðir Jallarnir vóru á pallinum og samlaða úrslitið var trý ólavsøkugull og tvey ólavsøkusilvur.

Men í ár er tað Ormurin Langi, sum serliga hevur stolið myndina, og sum nú fyri fyrstu ferð fór avstað við FM-heitinum.

Eg havi hug at lesa eitt stuttligt brot av heimasíðu tykkara, sum lýsir, hvussu fløkt tað heila kann vera:

“Umborð á Orminum Langa sita tíggju vaksnir menn og ein dama. Búsitandi kring landið hava tey savnast hvønn dag í einum neysti í Kollafirði fyri at rógva í einum báti úr Havn. Alt eftir, hvussu tú spyrt, so telur manningin onkustaðni millum níggju havnarmenn, fimm hoyvíkingar, fýra bíggjarmenn, ein sandoying, ein viðoying, ein skálamann, ein húsvíking, ein íslending og ein skálvíking.”

Ja, tað er ikki altíð lætt at finna útav. Men so skal eg skunda mær at siga, at tað ger tað avgjørt ikki verri, at tit vunnu á akkurát Klaksvíkingi, sum var einasti bátur, ið kundi hótta tykkum.

Sostatt gjørdust tit bæði ólavsøkuvinnarar og føroyameistarar.

Líka mikið, so eru vit stolt av tykkum, og eg skal vegna Tórshavnar kommunu ynskja tykkum hjartaliga tillukku við føroyameistaraheitinum og ynskja tykkum blíðan byr víðari.

Hjartaliga til lukku!

Annika Olsen,
borgarstjóri

Kelda og mynd: Tórshavnar kommuna á Facebook

Posted in ormurin langi, tíðindi | Leave a comment

Formaðurin í Róðrarfelagnum Knørri til reseptión á Dannebrog

Formaðurin í Róðrarfelagnum Knørri, Sámal Kristiansson, dugir ikki bara at rokast í einum kappróðrarbáti. 25. august 2018 var hann eisini til reseptión saman við fínum selskapi á kongsskipinum Dannebrog.

Tað var hann, tí felag okkara tann 23. august var vertur fyri vitjan hjá Fríðriki krúnprinsi í neysti okkara í Evensens pakkhúsi. Vitjanin í neystinum eydnaðist væl, og tað eiga allir rógvarar og fyriskiparar felagsins sín stóra lut í og tøkk fyri.

Les um vitjanina hjá krúnprinsinum her.

Sí fleiri myndir frá reseptiónina niðanfyri.

Posted in tíðindi | Leave a comment

Tá ið Fríðrikur krúnprinsur vitjaði Róðrarfelagið Knørr

Í sambandi við almennu vitjanina hjá Fríðriki krúnprinsi og húski hansara í Føroyum, vitjaði krúnprinsurin Róðrarfelagið Knørr í Havn ávegis út í Tinganes.

Kappróðrarbátar høvdu tikið ímóti kongsskipinum, og uttan fyri neystið heilsaði formaður felagsins, Sámal Kristiansson, krúnprinsahjúnunum vælkomnum.

Í neystinum greiddi Heini Hátún hugfarsliga frá um føroyskan kappróður, og Eva Højgaard Lisberg handaði krúnprinsinum borðabát sum gávu frá Róðrarfelagnum Knørri. Alfred Gullbein hevur smíðað.

Krúnprinsahjúnini vóru ógvuliga fyrikomandi. Tey vóru sera áhugað í at hoyra meira um kappróður og góvu sær góðar stundir at práta um føroyska róðrarmentan. Danir eru stinnir í kappróðri sjálvir, og krúnprinsurin er ítróttamaður, so tað fall honum lætt.

Krúnprinsahjúnini hildu so leiðina víðari út í Tinganes, har løgmaður var vertur fyri móttøku.

Saman við borðabátinum, sum latin varð krúnprinsinum, hevði Róðrarfelagið Knørrur latið gera prýðisrit, sum vit endurgeva niðanfyri.

- (Tekstur á prýðisriti) -

Í kjalarvørrinum á føroyska bátinum stigu vit fram sum tjóð

Gáva frá Róðrarfelagnum Knørri í Havn til tygara kongligu hátign, Fríðrik krúnprins, í sambandi við almenna vitjan krúnprinsins við húski í neysti felagsins í Havn tann 23. august 2018.

Tygara kongliga hátign, krúnprinsurin.

Henda borðabát, sm vit geva tær, hevur Alfred Gullbein telgt og laðað úr træi í 2017. Tað síðsta verkið av mongum, nú hann sum gamal abbi stingur knívin í lumman eftir langt og skapandi lív.

Alfred er føddur í 1933 á Oyrarbakka og uppvaksin í Nesvík. Fór í læru á snikkaravirkinum í Hornabø í Havn sum 14 ára gamal og arbeiddi har leingi. Fekk familju og stovnaði síðan egið virki niðriundir í húsunum undir Varða í Havn, ið brátt fyltust av frískligum viðaranga og melodium frá hamrum og røskum snikkarasveinum.

Um aldarskiftið bleiv hann sekstisjey og gavst við professionella snikkarayrkinum. Tá hevði hann sett hurðar og sprossavindeygu í allar Føroyar, tak nú varðveitingarverdu húsini úti á Reyni, í Tinganesi, Kirkjubø og Koltri.

Bátasmíðið hevur hann havt framíhjá, bæði brúksbátar og modellbátar og hevur eisini undirvíst í kvøldskúlanum í bátasmíði. Bátarnir fara nú sum fríir fuglar um havið og prýða skúlar og heimastovur sum vakrar klenodiir. Og men um ikki ein modellbátur hongur sum kirkjuskip í Ølsted kirkju uttan fyri Aarhus. Ein gáva frá tjørnuvíkingum, tá teir gjørdu eina kingoferð hagar. Soleiðis knýtast fínir træðrir millum mentanir okkara.

Hesin, sum givin er tygara kongligu hátign, er eitt seksmannafar við segli. Eitt umboð fyri aldargamalt føroyskt bátasmíð og ein ambassadørur fyri dagsins kappróður og teir bátar, sum forfedrar okkara søktu sjógvin við. Har vit halda á steypum, og har teir livdu og lótust til at matføða seg og síni og til at byggja land okkara, Føroyar.

Í kjalarvørrinum á føroyska bátinum stigu vit fram sum tjóð.

Harrin fylgi tygara kongligu hátign og húski tygara á lívsins leið,
Róðrarfelagið Knørrur í Havn

Síggj myndir frá vitjanini niðanfyri. Myndirnar tóku Rógvi Andrias Fossadal og Ólavur Frederiksen.

Les eisini: Formaðurin í Róðrarfelagnum Knørri til reseptión á Dannebrog

Posted in tíðindi | Leave a comment

Ólavsøkuróðurin 2018 bleiv ein frálíkur knørradagur

Tambar føroyameistari fyri fyrstu ferð. Ormurin Langi føroyameistari fyri fyrstu ferð. Jarnbardur old girls føroyameistari fyri 1000 ferð. Báðir jallarnir upp á FM-pallin. Tríggjar ólavsøkugull og tvær ólavsøkusilvur.

Til lukku, røsku manningar okkara. Vit eru sanniliga errin av tykkum.

Vit takka fyri góðan róður
og ynskja øllum eina góða ólavsøku

Posted in tíðindi | Leave a comment

Róðrarfelagið Knørrur nógv heiðursmerkir í Vági

Hóast mjørkin hevði hug til at spæla kappróðrinum eitt puss, royndist Jóansøkan í Vági væl hjá Róðrarfelagnum Knørri. Ormsmenn sigraðu aftur og vunnu gull, jalsdreingir og tambargentur vunnu silvur í sera tættari kapping, og jalskvinnur endurtóku bronsuna frá sundalagsstevnu. Barnamanningin við gentum helt eisini fast við sína støðu og leggur sær nøkur stig aftur at rúgvuni. Frálík úrslit.

Vit takka vágbingum og RSF fyri væl avgreidda stevnu.

Síggjast aftur í Vestmanna um 14 dagar.
.

Genturnar á Tambar og dreingirnir á Jallinum á jóansøku 2018.

Posted in jallurin, tambar, tíðindi | Leave a comment

Gull og tannagrísl – Eystanstevnan 2018

Eystanstevnan hjá Knørrafelagnum í Havn var ein miksturur av súrligum sitrónum og stoltum lumumbakaramellum.

Tað byrjaði heilt okey. Smágenturnar á Tambar avanseraðu aftur og eru nú komnar á eitt fimta pláss, og smádreingirnir á Píli endurvunnu sætta plássið frá Norðoyastevnu. Útmerkað.

Men so fingu vit ein smekk, tá ið genturnar á Tambar endaðu á fjórða plássi í sínum róðri, eftir at hava átt fyrsta og annað plássið á undanfarnu stevnum. Uttan at taka nakað frá røsku kappingarneytum okkara, so høvdu genturnar vissuliga ein ringan dag, og tær fara púra vist at vinna seg fram aftur á medaljuplássini aftur. Komið sterkt aftur, gentur!

Knørrafólk gingu ikki leingi rósuleys, tí longu í næsta róðri gjørdu dreingirnir á Jallinum bart og vunnu sín róður í flottum stíli. Sera væl róð, og ikki minni sera væl uppiborið hjá hesum røsku knørradreingjum, ið hava vant so dúgliga fyri at vera við í fremstu røð. Hjartaliga til lukku, dreingir. Ólukksáliga flott!

Vit gingu nú heilt elektrifiseraði á runavíkskai, men súrnaðu skjótt aftur um trýnini, tá ið kvinnurnar á Jallinum bara blivu nummar fýra, eftir at tær hava vunnið heiðursmerkir á bæði Norðoyastevnu og Sundalagstevnu. Og tey fimm sekundini til fremst bát tognaðu til fjúrtan. Tað er einki yvir at dylja, at tað hevur ikki gingið eftir vild hjá sigursvandu jalskvinnum okkara, men úrslitini fara vónandi at koma. Vit krossa fingrar!

Og so var tað, at vit blivu skrykt til himmals av tíggjumannafarsróðrinum, sum verður ein tann minniligasti í summar. Menninir á Orminum Langa, sum annars hava róð púra lýtaleyst í ár, forskrektu lívið av okkum øllum við einum heilt elendigum starti og ruku tað mesta av eini bátslongd aftur um hinar, men tað gjørdi ikki mun. Púra kaldir róðu teir seg fram á oddan aftur og struku av stað við sigrinum fyri triðju ferð á rað. Eitt bragd, so tað forsló og klirraði í rútunum heilt til Havnar. Takk fyri ein ótrúliga spennandi og flottan róður, tit ormsins garpar. Vit eru sanniliga errin av tykkum! Men gevið okkum ikki fleiri slíkar gysarar. Tað heldur vanligt fólk ikki til.

Soleiðis hilnaðist nú eystanstevnan hjá okkum knørrafólkum í Havn. Tað var, sum skaldið kvað:
“Stundum niðri við havsins botn, stundum uppi í ský.”

Vit gloyma ikki at takka runavíkingum fyri eina væl fyriskipaða Eystanstevnu. Í ár hava høvdu teir flutt málið eitt vet longur inn á fjørðin fyri at skapa betri samanhang millum upplivingarnar á bryggjuni og kappróðurin, og tað eydnaðist sera væl. Vit fingu eitt gott upplivilsi. Gott í tykkum har inni.

Síggjast á jóansøku,
vit øll í Knørrafelagnum í Havn

Jallurin og Ormurin Langi, stoltir gullvinnarar á Eystanstevnu 2018. Húkandi ytst til vinstru okkara ikki minni stolti formaður, Sámal Kristiansson.

Posted in tíðindi | Leave a comment